سرطان یکی از چالش برانگیزترین مسائل بهداشتی در سطح جهان است که باعث عوارض و مرگ و میر قابل توجهی می شود. در سالهای اخیر، علاقه فزایندهای به ترکیبات طبیعی که ممکن است در پیشگیری از سرطان پتانسیل داشته باشند، وجود داشته است. آستاگزانتین، یک کاروتنوئید قوی، به عنوان یک نامزد امیدوار کننده ظاهر شده است. به عنوان تامین کننده محصولات آستاگزانتین با کیفیت بالا، از جملهپودر طبیعی آستاگزانتین،پودر میکروکپسول آستاگزانتین، وروغن فله آستاگزانتینمن برای کشف مکانیسم اثر آستاگزانتین در پیشگیری از سرطان هیجان زده هستم.
فعالیت آنتی اکسیدانی
یکی از مکانیسم های اولیه که از طریق آن آستاگزانتین ممکن است از سرطان جلوگیری کند، فعالیت آنتی اکسیدانی قوی آن است. استرس اکسیداتیو، ناشی از عدم تعادل بین تولید گونههای فعال اکسیژن (ROS) و سیستم دفاعی آنتیاکسیدانی بدن، نقش مهمی در ایجاد سرطان دارد. ROS می تواند به ماکرومولکول های سلولی مانند DNA، پروتئین ها و لیپیدها آسیب برساند و منجر به جهش، بی ثباتی ژنومی و فعال شدن انکوژن ها شود.


آستاگزانتین دارای یک ساختار مولکولی منحصر به فرد است که به آن اجازه می دهد تا به طور موثر طیف گسترده ای از ROS، از جمله آنیون های سوپراکسید، رادیکال های هیدروکسیل و اکسیژن منفرد را پاکسازی کند. سیستم پیوند دوگانه مزدوج طولانی آن را قادر می سازد تا الکترون ها را به رادیکال های آزاد اهدا کند، آنها را خنثی کرده و از آسیب اکسیداتیو بیشتر جلوگیری می کند. علاوه بر این، آستاگزانتین همچنین می تواند آنتی اکسیدان های دیگری مانند ویتامین C و ویتامین E را بازسازی کند و ظرفیت کلی آنتی اکسیدانی بدن را افزایش دهد.
در چندین مطالعه in vitro و in vivo، آستاگزانتین نشانگرهای استرس اکسیداتیو را در سلولهای سرطانی و مدلهای حیوانی کاهش میدهد. به عنوان مثال، مطالعه ای بر روی سلول های سرطان سینه انسان نشان داد که درمان با آستاگزانتین سطوح ROS داخل سلولی را کاهش می دهد و DNA را از آسیب اکسیداتیو محافظت می کند. در مدل های حیوانی سرطان زایی ناشی از مواد شیمیایی، مکمل آستاگزانتین باعث کاهش پراکسیداسیون لیپیدی و افزایش فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی مانند سوپراکسید دیسموتاز (SOD) و گلوتاتیون پراکسیداز (GPx) شد.
اثرات ضد التهابی
التهاب مزمن یکی دیگر از عوامل خطر اصلی سرطان است. واسطه های التهابی مانند سیتوکین ها، کموکاین ها و پروستاگلاندین ها می توانند تکثیر سلولی، رگزایی و متاستاز را افزایش دهند. گزارش شده است که آستاگزانتین دارای خواص ضد التهابی قابل توجهی است که ممکن است به اثرات پیشگیری کننده سرطان آن کمک کند.
آستاگزانتین می تواند فعالیت مسیرهای سیگنالینگ التهابی مختلف، از جمله مسیر فاکتور هسته ای - کاپا B (NF - κB) را تعدیل کند. NF - κB یک فاکتور رونویسی است که بیان ژن های دخیل در التهاب، بقای سلولی و تکثیر را تنظیم می کند. در سلول های نرمال، NF - κB در سیتوپلاسم توسط مهار کننده کاپا B (IκB) جدا می شود. با این حال، در پاسخ به محرکهای مختلف مانند ROS و سیتوکینهای پیش التهابی، IκB فسفریله و تجزیه میشود و به NF - κB اجازه میدهد تا به هسته منتقل شود و ژنهای هدف را فعال کند.
آستاگزانتین می تواند با جلوگیری از فسفوریلاسیون و تخریب IκB از فعال شدن NF - κB جلوگیری کند. این منجر به تنظیم پایین سیتوکین های التهابی مانند فاکتور نکروز تومور - آلفا (TNF - α)، اینترلوکین - 1 بتا (IL - 1β) و اینترلوکین - 6 (IL - 6) و همچنین سیکلواکسیژناز - 2 (COX - 2) و اکسید نیتریک القایی (Nitric oxide synthase) می شود. با کاهش تولید این واسطه های التهابی، آستاگزانتین می تواند ریزمحیط التهابی را که باعث رشد و پیشرفت سرطان می شود، سرکوب کند.
در مطالعه ای بر روی موش های مبتلا به سرطان روده بزرگ مرتبط با کولیت، مکمل آستاگزانتین به طور قابل توجهی بیان سیتوکین های التهابی و COX-2 را در بافت روده بزرگ کاهش داد. همچنین تعداد و اندازه تومورها را کاهش داد، که نشان می دهد اثرات ضد التهابی آن ممکن است در جلوگیری از توسعه سرطان روده بزرگ مفید باشد.
تنظیم چرخه سلولی و آپوپتوز
چرخه سلولی یک فرآیند بسیار منظم است که رشد، تقسیم و مرگ سلولی را کنترل می کند. بی نظمی چرخه سلولی می تواند منجر به تکثیر سلولی کنترل نشده، یکی از علائم سرطان شود. نشان داده شده است که آستاگزانتین پیشرفت چرخه سلولی را در سلول های سرطانی تعدیل می کند.
در بسیاری از رده های سلولی سرطانی، درمان با آستاگزانتین گزارش شده است که چرخه سلولی را در فاز G1 یا G2/M متوقف می کند. این امر از طریق افزایش تنظیم مهارکننده های چرخه سلولی مانند p21 و p27 و تنظیم پایین سیکلین ها و کینازهای وابسته به سیکلین (CDKs) به دست می آید. با جلوگیری از پیشرفت چرخه سلولی، آستاگزانتین میتواند از ورود سلولهای سرطانی به فاز S، جایی که همانندسازی DNA رخ میدهد، جلوگیری کرده و در نتیجه از تکثیر آنها جلوگیری کند.
علاوه بر توقف چرخه سلولی، آستاگزانتین همچنین می تواند آپوپتوز یا مرگ برنامه ریزی شده سلولی را در سلول های سرطانی القا کند. آپوپتوز یک مکانیسم طبیعی است که سلول های آسیب دیده یا غیر طبیعی را برای حفظ هموستاز بافتی از بین می برد. در سرطان، مسیر آپوپتوز اغلب بینظم است و به سلولهای سرطانی اجازه میدهد از مرگ فرار کنند. آستاگزانتین می تواند مسیرهای سیگنال دهی آپوپتوتیک مختلف، از جمله مسیر درونی میتوکندری و مسیر گیرنده مرگ بیرونی را فعال کند.
مسیر ذاتی با تعادل بین پروتئین های پرو آپوپتوز و ضد آپوپتوز در میتوکندری تنظیم می شود. آستاگزانتین می تواند بیان پروتئین های پرو آپوپتوز مانند Bax و Bad را افزایش دهد و بیان پروتئین های ضد آپوپتوز مانند Bcl - 2 را کاهش دهد که منجر به نفوذپذیری غشای میتوکندری، آزادسازی سیتوکروم c و فعال شدن کاسپازها می شود. مسیر بیرونی شامل اتصال لیگاندهای مرگ به گیرنده های آنها در سطح سلول است که باعث فعال شدن کاسپازها و آغاز آپوپتوز می شود. نشان داده شده است که آستاگزانتین حساسیت سلول های سرطانی را به مرگ - آپوپتوز با واسطه گیرنده - افزایش می دهد.
به عنوان مثال، در سلولهای سرطان پروستات انسانی، درمان با آستاگزانتین باعث توقف چرخه سلولی در فاز G1 و آپوپتوز از طریق فعالسازی مسیر میتوکندری شد. نتایج مشابهی در سایر انواع سلول های سرطانی از جمله سرطان ریه، سرطان کبد و سلول های سرطان پانکراس مشاهده شده است.
مهار آنژیوژنز
آنژیوژنز، تشکیل رگ های خونی جدید از رگ های قبلی، برای رشد، تهاجم و متاستاز تومور ضروری است. تومورها برای رشد بیش از اندازه معین به عرضه مداوم اکسیژن و مواد مغذی نیاز دارند و رگ زایی شبکه عروقی لازم را فراهم می کند.
آستاگزانتین می تواند با هدف قرار دادن چندین مرحله در فرآیند رگ زایی، رگزایی را مهار کند. می تواند تولید عوامل رگ زایی مانند فاکتور رشد اندوتلیال عروقی (VEGF)، فاکتور رشد فیبروبلاست (FGF) و فاکتور رشد مشتق شده از پلاکت (PDGF) در سلول های سرطانی و ریزمحیط تومور را سرکوب کند. VEGF یک تنظیم کننده کلیدی رگ زایی است و بیان بیش از حد آن با پیش آگهی ضعیف در بسیاری از انواع سرطان همراه است.
آستاگزانتین همچنین می تواند مهاجرت و تکثیر سلول های اندوتلیال را که بلوک های سازنده رگ های خونی هستند، مهار کند. آستاگزانتین با دخالت در تعامل بین سلول های اندوتلیال و پروتئین های ماتریکس خارج سلولی می تواند از تشکیل رگ های خونی جدید جلوگیری کند. علاوه بر این، می تواند آپوپتوز را در سلول های اندوتلیال القا کند که منجر به پسرفت رگ های خونی موجود می شود.
در یک مطالعه in vivo بر روی مدل موش ملانوما، درمان با آستاگزانتین رگزایی تومور را با کاهش بیان VEGF و تراکم عروق کوچک در بافت تومور کاهش داد. این نشان می دهد که آستاگزانتین ممکن است دارای پتانسیل به عنوان یک عامل ضد رگ زایی در درمان و پیشگیری از سرطان باشد.
مدولاسیون مسیرهای انتقال سیگنال
رشد سرطان نیز تحت تأثیر بی نظمی مسیرهای انتقال سیگنال مختلف است که رشد، بقا و تمایز سلول را کنترل می کنند. آستاگزانتین می تواند چندین مسیر سیگنالینگ مهم را تعدیل کند، از جمله مسیر میتوژن - پروتئین کیناز فعال (MAPK)، مسیر فسفاتیدیل 3 - کیناز (PI3K)/Akt و مسیر Wnt/β - catenin.
مسیر MAPK در تنظیم تکثیر سلولی، تمایز و آپوپتوز نقش دارد. در سلول های سرطانی، مسیر MAPK اغلب بیش فعال می شود که منجر به رشد کنترل نشده سلول می شود. آستاگزانتین میتواند فعالسازی کینازهای MAPK مانند کیناز تنظیمشده با سیگنال خارج سلولی (ERK)، کیناز ترمینال c - Jun N (JNK) و p38 MAPK را مهار کند و در نتیجه تکثیر سلولی را سرکوب کرده و آپوپتوز را ارتقا دهد.
مسیر PI3K/Akt نقش مهمی در بقای سلولی، رشد و متابولیسم دارد. در بسیاری از سرطان ها، این مسیر به طور نابجا فعال می شود که منجر به افزایش بقای سلولی و مقاومت در برابر آپوپتوز می شود. آستاگزانتین می تواند فعال شدن PI3K و Akt را مهار کند که به نوبه خود فسفوریلاسیون اهداف پایین دستی مانند هدف پستانداران راپامایسین (mTOR) و گلیکوژن سنتاز کیناز 3 بتا (GSK3β) را کاهش می دهد. این منجر به کاهش تکثیر سلولی و افزایش آپوپتوز در سلول های سرطانی می شود.
مسیر Wnt/β - catenin در رشد جنینی، نگهداری سلول های بنیادی و هموستاز بافت نقش دارد. اختلال در این مسیر می تواند منجر به فعال شدن انکوژن ها و ایجاد سرطان شود. نشان داده شده است که آستاگزانتین با کاهش انتقال هسته ای β-کاتنین و کاهش بیان ژن های هدف آن، مسیر Wnt/β - catenin را مهار می کند.
در نتیجه، آستاگزانتین اثرات سرطانی - پیشگیرانه خود را از طریق مکانیسم های متعدد، از جمله فعالیت آنتی اکسیدانی، اثرات ضد التهابی، تنظیم چرخه سلولی و آپوپتوز، مهار رگزایی، و تعدیل مسیرهای انتقال سیگنال اعمال می کند. این یافته ها نشان می دهد که آستاگزانتین به عنوان یک عامل طبیعی پیشگیری کننده از شیمی درمانی پتانسیل بالایی دارد.
به عنوان تامین کننده محصولات آستاگزانتین با کیفیت بالا، ما متعهد به ارائه بهترین آستاگزانتین در کلاس خود هستیم تا نیازهای مشتریان خود را در زمینه سلامت و تندرستی برآورده کنیم. اگر علاقه مند به کسب اطلاعات بیشتر در مورد ما هستیدپودر طبیعی آستاگزانتین،پودر میکروکپسول آستاگزانتین، یاروغن فله آستاگزانتینبرای تحقیقات پیشگیری از سرطان یا توسعه محصول، لطفاً برای بحث بیشتر و مذاکره در مورد خرید با ما تماس بگیرید.
مراجع
- Fassett, RG, & Coombes, JS (2011). آستاگزانتین: یک عامل درمانی بالقوه در بیماری های قلبی عروقی. مواد مخدر دریایی، 9 (3)، 503 - 516.
- نجیب، YMA (2000). آستاگزانتین، یک کاروتنوئید با پتانسیل در سلامت و تغذیه انسان است. مجله کالج آمریکایی تغذیه، 19 (5)، 449 - 462.
- Tanaka، T.، Maoka، T.، و Tsushima، T. (2011). فعالیت آنتی اکسیدانی و ضد التهابی آستاگزانتین. مواد مخدر دریایی، 9 (3)، 449 - 466.
- وانگ، ایکس، و ژو، ایکس (2018). آستاگزانتین: بررسی شیمی و کاربردهای آن. مولکول ها، 23 (4)، 859.
- Wu, X., & Tian, Y. (2015). آستاگزانتین از طریق سرکوب مسیرهای سیگنالینگ PI3K/Akt/mTOR و MAPK/ERK با واسطه VEGF، رگزایی را در سلولهای اندوتلیال ورید ناف انسانی مهار میکند. مجله بین المللی علوم مولکولی، 16 (10)، 23763 - 23778.
